Pek çok anneye, doğum izni bittiğinde bebeğini bırakıp işe dönmek işkence gibi gelebilir... Suçluluk hisseden ve kendini bir türlü işe veremeyen bu yeni annelerin kafaları, 'bebeğim mi mesleğim mi?' sorusuyla iyice karışabilir. Oysa uzmanlar, tüm bunların atlatılmasının mümkün olduğunu savunuyorlar.

Aytaç Özkardaş - aozkardas[at]doganburda.com

Bebeğinizin doğumundan sonra günler, nasıl olduğunu anlamadan, hızla geçti... Doğum izni sona erdi ve artık işe dönmeniz gerekiyor. Bir yanda minicik bebeğinizi kreşe ya da bakıcıya bırakıp işe gitmenin üzüntüsü, diğer yanda uzun bir ayrılıktan sonra iş yaşamına uyum sağlamada yaşanacak sorunlar var. Hemen hemen tüm annelerin yaşadığı ve dile getirdiği bu sorunları, sizin adınıza, Uzman Psikolog Füsun Budak'a ilettik. İşte, işe dönüşte en sık rastlanan sorunlar ve psikoloğumuzun bunlar için sunduğu çözüm yolları...

1. Suçluluk Duyuyorum
Annenin sorusu: Bebeğim iki buçuk yaşında. O kreşe başladı, ben de işe... Onu öyle bırakıp işe gitmek çok ağır geliyor bana. Ona kötü bir şey yaptığım, onu incittiğim duygusundan bir türlü kurtulamıyorum. Bu suçluluk duygusu geçer sanmıştım ama aksine, gün geçtikçe daha da artıyor. Yaşadığım bu durumla nasıl baş edebilirim?

UZMAN CEVABI: 'Suçluluk duygusu', dozu değişim göstermekle birlikte hemen her çalışan anne tarafından hissedilen bir duygu. Ancak bebek ekonomik olarak da aileye yeni sorumluluklar getirir ve bir çok anne bebeğinin geleceği için çalışmak zorundadır. 'Çocuğumun daha iyi şartlarda yetişmesi ve geleceği için çalışmak zorundayım' diye düşünün, bu gerçekliğin farkında olmak suçluluk duygunuzu hafifletecektir.

Öte yandan çalışmayı seven bir kadının uzun süre evde oturması, kendini işe yaramaz hissetmesine, sosyal ve duygusal anlamda tatminsizlik yaşamasına sebep olur. Bunun sonucunda yaşanan gerginlik ve mutsuzluk çocuğunuza da yansır. Suçluluk duygusundan kurtulmak için işlerinizi planlamalı, çocuğunuza zaman ayırmalı ve bu zamanı en verimli şekilde değerlendirmelisiniz. Bazı anneler suçluluk duygularından kurtulmak için, sürekli olarak maddi şeylerle bu açığı kapamaya, aşırı ilgi göstermeye, çocuğun her isteğini yerine getirmeye çalışırlar. Bu tür davranışlar çocuğun duygusal gelişimini olumsuz etkiler. Çocuğunuz, siz onu kreşe ya da bakıcıya bırakıp işe gittiğiniz için değil, hatalı davranışlar gösterdiğiniz zaman olumsuz etkilenecektir. Çocuğunuzu kreşe bırakırken ilk zamanlar çocuğunuz bir süre arkanızdan ağlayabilir. Bu çok doğal bir davranıştır, bunun üzerinde fazla durmamaya gayret edin.

2. Aklım Bebekte Kalıyor
Annenİn sorusu: Kızım bir yaşına basmak üzere. Bir bakıcımız var. Ben işe gittiğimde, bütün gün o ilgileniyor bebekle. Her ne kadar bakıcımıza güvensem de, aklım hep bebekte kalıyor. Babası ya da başka birisi de baksa durum pek değişmiyor. Kuruntular yapıyorum, küçücük şeyleri büyütüyorum. Ancak bebeğimin yanındayken tam olarak huzurlu oluyorum. Bu yaşadıklarım normal mi yoksa bir psikologla konuşmalı mıyım?

UZMAN CEVABI: Uzmanların sık sık medyada yer alan haberler vasıtasıyla 0 -3 yaş arası çocuğun anne ile zaman geçirmesinin önemli olduğunu vurgulamaları, bunu yerine getiremeyen annenin kendini yetersiz hissetmesine sebep oluyor. Oysa burada anlatılmak istenen, bu yaştaki çocuklar bakıma muhtaç olduğu için, bakımının güvenilir bir kişi tarafından yürütülmesidir. Bu nedenle çocuğu işe giderken bir bakıcıya bırakmaktan rahatsız olmayın.

Çocuklarına karşı çok koruyucu davranan ve her türlü davranışına müdahale eden kadınlar da yine bu annelerdir. Ancak bilmelisiniz ki bu çocuğunuzun duygusal gelişimini olumsuz etkiler. Bu durumla başa çıkmakta zorluk çekiyorsanız mutlaka bir uzmana başvurun.

3. Çok Hassaslaştım
Annenin sorusu: Oğlum Mert 7 aylık. İşe başlayalı kısa bir süre oldu. Doğumdan sonra iyice hassaslaşmışım. Ne işin stresini kaldırabiliyorum eskisi gibi, ne de iş yerindeki insanların davranışlarını. İş yerinde tuvalete girip ağladığım günler oluyor. Bunlar doğal mı, yoksa başka bir neden mi aramalıyım?

UZMAN CEVABI: Doğumdan sonra işe başlayan çoğu kadın, bu iki rol arasında kalır ve bir bocalama yaşar. Buna bağlı olarak da duygusal iniş çıkışlar olur. Aşırı sorumluluk yüklenmek, geceleri uykusuz kalmak ve yorgunluk insanı sinirli ve gergin yapar. Öncelikle bu duygu ve düşüncelerle baş edebilmek için, bu yeni durumun normal olduğunu kabullenmelisiniz. İş yerinde iş arkadaşlarınızdan, evde de eşinizden ya da yakınlarınızdan yardım isteyip, yükünüzü hafifletmeye çalışın.

Toplumumuzda anneliğe verilen önem ve aşırı idealize edilmesi çalışan annenin kendini yetersiz hissetmesine sebep oluyor. Kadın iç dünyasında kendi kendine baskı uygularken, bir yandan da çevrenin baskısını hissedebiliyor. Ayrıca çocuğun anneden ayrılırken arkasından ağlaması da olumsuzlukları artırıyor. Kendinizden beklentilerinizi azaltmalısınız. Biyonik bir kadın değilsiniz ve her şeye yetişemezsiniz. Mükemmel olmaya çabalayıp kendi ruh sağlığınızı ve çocuğunuzun psikolojik durumunu olumsuz etkilemek yerine kendinizi olduğunuz gibi kabullenmeyi deneyin. İş ve evdeki işlerinizi bir düzene koyduktan sonra bu durumdan kurtulacaksınız. Ancak süreç uzarsa bir uzmandan yardım almayı deneyin.

Haberin devamı 2008 Haziran sayımızda...

< Önceki		Sonraki >

UYARI: Bu siteye yazılan her türlü yorum kamuya açık bilgi haline gelecek ve diğer okuyucular tarafından görülecektir. Her nekadar editörlerimiz yapılan yorumları kontrol etse de, gözden kaçmış yorumlar olabilir. Bu nedenle bilgileri paylaşırken ilaç ve firma isimleri vermemeli, hakaret içeren yorumlar yazmamalısınız. Yorumlardan dolayı ortaya çıkabilecek sorunlardan, yorumu yapan kullanıcı sorumludur. Yorum yapan herkes bu kuralları okumuş ve hukuki sorumlulukları kabul etmiş sayılır.